Mostrando entradas con la etiqueta Noticias. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Noticias. Mostrar todas las entradas

martes, 14 de enero de 2014

Influenciadores de Twiter

Las épocas de crisis son siempre tiempos de destrucción de empleo, y consecuentemente, de innovación y de creación de nuevos puestos de trabajo, de reestructuración económica por así decirlo. En la actual crisis, las tecnologías de la información y la comunicación están cada vez más presentes en el día a día de las personas, bien mediante los dispositivos móviles, ordenador, facilitando la comunicación y las relaciones. Es un fenómeno reciente, casi imperceptible por cierta parte de la población que se mantiene al margen, pero real.

Tan real es la velocidad y facilidad de las relaciones entre personas facilitada por las TIC, que se están generando nuevos puestos de trabajo hasta hace poco inimaginables, como es el caso de los Influenciadores de Twiter. Se trata de personas principalmente muy jóvenes, que son famosas en el twiter simplemente por tuitear, y poseen cientos de seguidores. Las marcas de ropa se los están rifando por su facilidad para crear tendencias, pero también entregas de premios o fiestas los contratan para conseguir cierta masa social al evento.

Aquí os dejo un enlace a la página web de la cadena de televisión la sexta, donde  podéis ver  una entrevista a un grupo de jóvenes que se ocupan de esta tarea en Madrid. ¿Creéis que esta clase de trabajo tiene futuro?

Un saludo
Manuel Luis Martínez Pacheco

Castillo de Santa Cruz

Desde el concello de A Guarda, independientemente del partido político que gobierna, se lleva trabajando desde el año 2005 en la restauración y apertura al público del Castillo de Santa Cruz -color rojo en el mapa inferior-.





















Se trata de un castillo cuyo origen se remonta al siglo XVII, a la época de las guerras con Portugal, con una superficie total de más de 20.000 metros cuadrados, y asentado sobre un pequeño outeiro, tal como se aprecia en la imagen superior. Con esta apertura al público, la localidad guardesa se une a la red de localidades a ambos márgenes del río Miño que conservan y ofrecen castillos centenarios. 




Por el momento no se han desarrollado actividades o eventos sociales dentro del recinto, pero en breves se abrirá en su interior un centro de interpretación de las fortalezas del Baixo Miño, aprovechando una         antigua casa de piedra que se construyera en su inteior.



A la inauguración asistió la ministra de fomento Ana Pastor, que podéis ver en el vídeo que aparece justo a la derecha. Es evidente que la simple apertura de una fortaleza al público no constituye en sí una acción orientada al desarrollo endógeno de la localidad. Sin embargo, se trata de un espacio abierto de riqueza patrimonial que puede albergar toda una serie de actividades culturales,  compatibles con la conservación del mismo, tales como la realización de ferias en las que se vendan productos locales, actuaciones de música cultural y tradicional, etc.

Además del disfrute por parte de la población local, es importante señalar desde el punto de vista turístico que al hito arquelógico del castro de Santa Tecla se le une ahora el Castillo de Santa Cruz, de manera que la localidad recupera parte de su memoria histórica, se vuelve más rica. Es posible el salto temporal de cientos y cientos de años que transcurren entre el yacimiento castrense y la fortaleza a tan sólo unos metros de distancia. El turista tiene otra parada casi obligatoria, que dependiendo cómo se utilice, puede servir de estímulo adicional a la localidad.

Manuel Luis Martínez Pacheco


Xornada de conferencias

Boas a todos! Con motivo da asinatura "Planificación territorial: a mirada dos xestores públicos e privados" no marco do Master en Planificación e Xestión do Desenvolvemento Territorial, o pasado mes de decembro realizaronse varios relatorios na facultade de Xeografía e Historia que aqui vos presento.
En total foron 4 charlas repartidas na semana do 16 ao 20 e o programa quedou do seguinte xeito:

- 1º relatorio.
Conferenciante: Xerardo Estévez, ex alcalde de Santiago de Compostela.
Título: “Labor na alcaldía de Santiago”
Lugar: Sala de profesores na facultade de xeografía e historia
Data:  Luns 16/12/2013

- 2º relatorio.
Conferenciante: Manuel Borobio, director do Instituto de Estudos do Territorio de Galicia.
Título: “Planificación territorial en Galicia”
Lugar: Seminario de xeografía na facultade de xeografía e historia
Data: Martes 17/12/2013
 
- 3º relatorio.
Conferenciante: Gustavo Marcos, físico, un dos creadores do sistema de incubadora de empresas da USC e experto en emprendedurismo.
Título: “Innovación fronte o paro xuvenil”
Lugar: Seminario de xeografía na facultade de xeografía e historia
Data: Mércores 18/12/2013

- 4º relatorio.
Conferenciantes: Daniel Pino, sociólogo e urbanista, un dos fundadores de Consultora Galega S.L. Xosé Costela, xeógrafo e técnico na consultora IDOM.
Título: “A práctica do urbanismo e a ordenación do territorio”
Lugar: Seminario de xeografía na facultade de xeografía e historia
Data: Xoves 19/12/2013

Deixo a vosa disposición unha memoria dos relatorios. Ademais, estas xornadas foron grabadas en video polo que nun futuro estarán a vosa disposición na páxina web do departamento de xeografía da USC ou neste blog.

Un saúdo, Antón Carballo.

Tesouros vivos do mar

Quero chamar a atención sobre unha iniciativa desenvolvida na miña localidade. Trátase dun proxecto realizado no concello guardés, entre novembro de 2012 e setembro de 2013, parte do GAC 7 Ría de Vigo, con colaboración de diferentes organismos como OR.PA.GU. Ponte nas ondas, Asociación de Redeiras Atalaia do Baixo Miño, que procura a transmisión do patrimonio marítimo cultural inmaterial galego-portugués e que se divide en diferentes accións articuladas nun plan conxunto.

Entre as medidas que se inclúen neste proxecto atópanse a identificación, investigación, preservación, protección, promoción valorización, transmisión e revitalización deste patrimonio, de acordo coa recomendación da convención da UNESCO para a salvagarda do Patrimonio Cultural Inmaterial no seu artigo 2.3. De momento o proxecto atópase nunha fase inicial, pero o traballo realizado ata o de agora ben merece un repaso.


Publicouse un pequeno libro cun dvd asociado que recomendo miredes, e que podedes consultar íntegramente facendo click eiquí, no que de forma audiovisual -ao redor de 110 minutos- realízanse entrevistas a distintas persoas que gardan no seu saber facer unha tradición e cultura marítima, con síntomas de desaparición a medio ou curto prazo, e que se poden considerar 'tesouros vivos' do patrimonio marítimo. Divídese en seis partes: o traballo co argazo, o traballo coas redes -exclusivamente feminino-, a cordelería, o percebe, a carpintería de ribeira -que se practicaba no Miño-, e pesca artesanal.

Os centros educativos son partícipes tamén deste proxecto, pois levouse ás aulas da guarda os saberes destes 'tesouros vivos', e realizáronse actividades de recoñecemento social e valorización dos seus saberes e habilidades. Sen dúbida existe certo paralelismo entre o concepto de 'capital social' e o de 'tesouros vivos', pero a pregunta que sen dúbida suscita este proxecto é : ¿pode axudar este 'know how' ao desenvolvemento da localidade se recibe apoios para que non se extinga? ¿non credes que algunhas destas prácticas cada vez máis escasas como a do argazo -abono orgánico das patacas- son máis sostibles co medio ambiente que as actuais?

A todo isto, estase a divulgar o contido deste proxecto mediante diferentes actos e a enfatizar seu carácter innovador no ámbito galego. Como por exemplo a exposición que tivo lugar o día 12 de decembro de 2013 no Museo do Pobo Galego de Santiago de Compostela, ao que asistín persoalmente , e dado a escasez de público -éramos tan só dúas persoas- puiden falar co alcalde de A Guarda acerca do proxecto. Puiden comprobar que o contido do vídeo é tan só unha parte do material que dispoñen, que se trata dun traballo serio e dilatado no tempo, e que na Guarda tivo unha grande acollida, que invita á implicación dos factores. Pero sen dúbida quédome coa importancia que teñen este tipo de proxectos para que non se rompa ou destrúa a herencia cultural, pois tal e como puiden coñecer máis tarde, un dos vellos mariñeiros que saen nas entrevistas morreu aos poucos meses, e se non fora por traballos desta índole tamén se perdería o seu saber.

Manuel Luis Martínez Pacheco

lunes, 18 de noviembre de 2013

RECURSOS ENDOXENOS NO COUREL, UNHA ESPERANZA PARA O FUTURO???

   Esta noticia ensínanos que sempre aparecen oportunidades de desenvolvemento ata en zonas que dende o punto de vista económíco podemos pensar que están tremendamente lonxe dos eixos de desenvolvemento habituais. Eu considero que está iniciativa non so axuda a aumentar os ingresos e dinamizar un pouco a economía do Courel senon que tamén é util para conservar un paisaxe e un ecosistema. Isto é así porque un ecosistema que non ten uso desaparece, non importa como, nin os motivos, sexa polos incendios, polo urbanismo ou calquera cousa o resultado final e a degradación e desaparición. para isto non hai mellor forma de xestión que o colectivismo imperante na tradición galega. O seguinte enlace mostranos unha noticia dunha iniciativa no Courel.




   Aqui aparece outra mostra das posibilidades que ten o Courel. No seguinte video podemos ver unhas imaxes dunha aldea de turismo rural no Courel: 


   Este é un exemplo de como podemos xerar oportunidades de negocio utilizando os recursos endoxenos dun lugar. Este é un bo exemplo porque mostra o que ten que tender o turismo rural no futuro, este turismo ten que ofertar ocio complementario, ten que ofertar calidade e preparación das persoas que rixen os establecementos. 

BREIXO MARTÍNS RODAL

UNHA HORTA EN CADA PISO!!!!!!!!!

   A falta de confianza dos consumidores polos productos agricolas está abrindo novas oportundades de negocio que fan un uso do territorio e dos recursos moito mais sostenible. Ademais devolve uns valores e uns coñecementos que nas zonas urbanas están esquecidos ou en proceso de desaparición. este é un claro exemplo de desenvolvemento endoxeno e sostible.



sábado, 9 de noviembre de 2013

Derecho.com


La segunda parte de la investigación respecto de ideas emprendedoras que hayan surgido desde el ámbito universitario consiste en detectar una experiencia ajena a nuestro país de origen que haya tenido éxito, en mi caso particular he investigado en el área de derecho y curiosamente he encontrado una maravillosa experiencia aquí mismo en España, a continuación las detallo.
 
Derecho.com se trata de una idea emprendedora de Martí Manent, un exitoso y joven abogado que ha merecido más de una mención en artículos especializados en emprendedores, consiste en brindar asesoría jurídica desde la web, ofreciendo trámites, documentos, contenidos y servicios jurídicos de una manera sencilla y práctica, además permite el acceso a toda la legislación española de manera consolidada y al día, modelos de contratos y más de 4000 ebooks jurídicos.


Por su parte elabogado.com, (también idea de Manent) es una página web que ofrece el  mayor directorio de abogados de España y habla hispana, cuenta con un gran directorio de abogados y despachos de abogados, el objetivo de dicha página web es  permitir que las empresas, directivos o particulares que busquen un abogado lo encuentren de la forma más fácil y ayudarles a contactar con el abogado o despacho que necesitan. Ofrece asesoramiento en el tipo de abogado que debe elegirse, según cada necesidad, así como saber cómo elegir un abogado, además permite a los abogados y despachos conseguir nuevos clientes para su negocio.
 
En una entrevista realizada en abril de 2013, se le preguntó a Manent si ¿Emprender es perder?; y, el contestó: "Emprender es tomar una decisión con lo cual, eliges. Al elegir optas por hacer algo y dejar de hacer otras cosas, si alguien lo ve como perder, puede ser una opción. Yo lo veo como elegir."

Martí Manent es, además, profesor en la Escuela de Alta Dirección y Administración- Business School de Barcelona, en donde promueve en sus alumnos esa chispa necesaria para que puedan ver más allá de lo establecido, la página web: http://www.historiasdecracks.com/; explica que Manent propone a sus alumnos "ser abogados atípicos, cuando atípico significa creativo, vivo, despierto y agudo. Distinto".  
 
Martí Manent
 
Si bien es cierto derecho.com y elabogado.com no surgen desde el laboratorio universitario, son dos ideas estupendas que surgen de la iniciativa privada y merecen ser estudiadas, por todos aquellos que quieran seguir el camino del emprendimiento y buscar sus propias oportunidades.

Aquí pueden encontrar una excelente entrevista de Martí Manent:
http://www.ivoox.com/emprendedores-digitales-marti-manent-ceo-fundador-de-audios-mp3_rf_2336972_1.html

Alexi Noboa Arregui

miércoles, 6 de noviembre de 2013

NO BUSQUES TRABAJO


Creo que no hace falta ni poner título a esta entrada pero para no romper la dinámica de este BLOG y respetando a todos mis compañeros del master lo pondré.
Digo que no hace falta poner título porque con la foto de la persona que subo provoca una atracción independientemente de la opinión que tengamos cada uno de el,(para mi) es un crack dentro del mundo de la comunicación y de la publicidad.
A continuación me gustaría compartir un artículo que ha publicado Risto Mejide hace unos meses y que a mi me hizo reflexionar bastante y que se relaciona bastante con lo que últimamente reflexionamos en nuestro equipo de master.


Artículo publicado el domingo, 19 de mayo de 2013 en ElPeriódico.com.

“No busques trabajo. Así te lo digo. No gastes ni tu tiempo ni tu dinero, de verdad que no vale la pena. Tal como está el patio, con uno de cada dos jóvenes y casi uno de cada tres adultos en edad de dejar de trabajar, lo de buscar trabajo ya es una patraña, un cachondeo, una mentira y una estúpida forma de justificar la ineptitud de nuestros políticos, la bajada de pantalones eurocomunitaria y lo poco que les importas a los que realmente mandan, que por si aún no lo habías notado, son los que hablan en alemán.

No busques trabajo. Te lo digo en serio. Si tienes más de 30 años, has sido dado por perdido. Aunque te llames Diego Martínez Santos y seas el mejor físico de partículas de Europa. Da igual. Aquí eres un pringao demasiado caro de mantener. Dónde vas pidiendo nada. Si ahí afuera tengo a veinte mucho más jóvenes que no me pedirán más que una oportunidad, eufemismo de trabajar gratis. Anda, apártate que me tapas el sol.

Y si tienes menos de 30 años, tú sí puedes fardar de algo. Por fin la generación de tu país duplica al resto de la Unión Europea en algo, aunque ese algo sea la tasa de desempleo. Eh, pero no te preocupes, que como dijo el maestro, los récords están ahí para ser batidos. Tú sigue esperando que los políticos te echen un cable, pon a prueba tu paciencia mariana y vas a ver qué bien te va.

Por eso me atrevo a darte un consejo que no me has pedido: tengas la edad que tengas, no busques trabajo. Buscar no es ni de lejos el verbo adecuado. Porque lo único que te arriesgas es a no encontrar. Y a frustrarte. Y a desesperarte. Y a creerte que es por tu culpa. Y a volverte a hundir.

No utilices el verbo buscar.

Utiliza el verbo crear. Utiliza el verbo reinventar. Utiliza el verbo fabricar. Utiliza el verbo reciclar. Son más difíciles, sí, pero lo mismo ocurre con todo lo que se hace real. Que se complica.

Da igual que te vistas de autónomo, de empresario o de empleado. Por si aún no lo has notado, ha llegado el momento de las empresas de uno. Tú eres tu director general, tu presidente, tu director de marketing y tu recepcionista. La única empresa de la que no te podrán despedir jamás. Y tu departamento de I+D (eso que tienes sobre los hombros) hace tiempo que tiene sobre la mesa el encargo más difícil de todos los tiempos desde que el hombre es hombre: diseñar tu propia vida.

Suena jodido. Porque lo es. Pero corrígeme si la alternativa te está pagando las facturas.

Trabajo no es un buen sustantivo tampoco. Porque es mentira que no exista. Trabajo hay. Lo que pasa es que ahora se reparte entre menos gente, que en muchos casos se ve obligada a hacer más de lo que humanamente puede. Lo llaman productividad. Otra patraña, tan manipulable como todos los índices. Pero en fin.

Mejor búscate entre tus habilidades. Mejor busca qué sabes hacer. Qué se te da bien. Todos tenemos alguna habilidad que nos hace especiales. Alguna singularidad. Alguna rareza. Lo difícil no es tenerla, lo difícil es encontrarla, identificarla a tiempo. Y entre esas rarezas, pregúntate cuáles podrían estar recompensadas. Si no es aquí, fuera. Si no es en tu sector, en cualquier otro. Por cierto, qué es un sector hoy en día.

No busques trabajo. Mejor busca un mercado. O dicho de otra forma, una necesidad insatisfecha en un grupo de gente dispuesta a gastar, sea en la moneda que sea. Aprende a hablar en su idioma. Y no me refiero sólo a la lengua vehicular, que también.

No busques trabajo. Mejor busca un ingenuo, o primer cliente. Reduce sus miedos, ofrécele una prueba gratis, sin compromiso, y prométele que le devolverás el dinero si no queda satisfecho. Y por el camino, gánate su confianza, convéncele de que te necesita aunque él todavía no se haya dado cuenta. No pares hasta obtener un sí. Vendrá acompañado de algún “pero”, tú tranquilo que los peros siempre caducan y acaban cayéndose por el camino.

Y a continuación, déjate la piel por que quede encantado de haberte conocido. No escatimes esfuerzos, convierte su felicidad en tu obsesión. Hazle creer que eres imprescindible. En realidad nada ni nadie lo es, pero todos pagamos cada día por productos y servicios que nos han convencido de lo contrario.

Por último, no busques trabajo. Busca una vida de la que no quieras retirarte jamás. Y un día día en el que nunca dejes de aprender. Intenta no venderte y estarás mucho más cerca de que alguien te compre de vez en cuando. Ah, y olvídate de la estabilidad, eso es cosa del siglo pasado. Intenta gastar menos de lo que tienes. Y sobre todo y ante todo, jamás te hipoteques, piensa que si alquilas no estarás tirando el dinero, sino comprando tu libertad.

Hasta aquí la mejor ayuda que se me ocurre, lo más útil que te puedo decir, te llames David Belzunce, Enzo Vizcaíno, Sislena Caparrosa o Julio Mejide. Ya, ya sé que tampoco te he solucionado nada. Aunque si esperabas soluciones y que encima esas soluciones viniesen de mí, tu problema es aún mayor de lo que me pensaba.

No busques trabajo. Sólo así, quizás, algún día, el trabajo te encuentre a ti
(Alberto Romero Otero)



martes, 29 de octubre de 2013

Curso en Iniciativa Emprendedora da USC

INVITACIÓN EXPRESA PARA OS ALUMNOS DO MÁSTER EN PLANFICACIÓN E XESTIÓN DO DESENVOLVEMENTO TERRITORIAL DA USC

No marco da estratexia de alianzas da USC con axentes implicados na promoción do emprendemento, a Área de Valorización, Transferencia e Emprendemento da USC (AVTE) e Uninova, facilitan a realización na USC da acción formativa “Iniciativa Emprendedora”.
 
Esta formación será impartida pola Escola de Organización Industrial (EOI), decana das Escolas de Negocio en España e pertencente ao Ministerio de Industria, Enerxía e Turismo. É experta na posta en marca de empresas, participou na xestación de varios miles de proxectos de empresas tanto dentro como fora de España.
 
Trátase dunha actividade teórico- práctica de carácter gratuíto dirixida principalmente a persoas matriculadas en algún máster da USC.
O proceso formativo consta dunha parte lectiva, de 30 horas de duración, na que se transmiten conceptos imprescindibles para a creación dunha empresa e refórzase con 40 horas de titorización a distribuír entre todos os grupos de traballo.
 
Os módulos a impartir na fase lectiva son: O Ecosistema do emprendedor; Estratexia ; Innovación; Finanzas; Marketing; Operacións; Propiedade Intelectual e Comunicación. Ao mesmo tempo, crearanse grupos de traballo entre os participantes. Cada grupo elaborará un plan de negocio partindo dunha idea de empresa. Durante as seis semanas de duración do curso e coa axuda dun titor elaborarase o plan de negocio. Finalmente realizarase unha presentación de cada proxecto ao resto dos alumnos ou posibles inversores como exercicio práctico de comunicación.
 
Esta iniciativa dará comezo en Santiago, na aula de formación do Edificio Emprendia o día 11 de novembro en horario de  15.00 a 20.00 horas.  As xornadas lectivas terán lugar en novembro os seguintes luns: 11, 18 e 25  e  en decembro os luns 2, 9 e 16.
 
Máis información nos teléfonos: +34 881815593/+34 881815595/+34 881815596
Inscricións no seguinte enlace: http://a.eoi.es/4rvc.
 
 
Rosa  Sánchez Santos

UNINOVA
Edificio Emprendia
Campus Vida, s/n
Universidade de Santiago de Compostela
15782 Santiago de Compostela
SPAIN
Tel.: +34 881 815 596
Fax: +34 881 815 591
web-site:
http://www.uninova.org/
e-mail:
rosamaria.sanchez@usc.es

lunes, 28 de octubre de 2013

A propósito de nuestros tiempos y de la necesidad de cambiar la mirada hacia lo local, hacia la búsqueda del desarrollo desde lo nuestro, desde lo endógeno.

El Derecho al Delirio
(Eduardo Galeano) 

¿Qué tal si empezamos a ejercer el jamás proclamado derecho de soñar? ¿Qué tal si deliramos, por un ratito? Vamos a clavar los ojos más allá de la infamia, para adivinar otro mundo posible:
El aire estará limpio de todo veneno que no venga de los miedos humanos y de las humanas pasiones;
En las calles, los automóviles serán aplastados por los perros;
La gente no será manejada por el automóvil, ni será programada por la computadora, ni será comprada por el supermercado, ni será mirada por el televisor;
El televisor dejará de ser el miembro más importante de la familia, y será tratado como la plancha o el lavarropas;
La gente trabajará para vivir, en lugar de vivir para trabajar;
Se incorporará a los códigos penales el delito de estupidez, que cometen quienes viven por tener o por ganar, en vez de vivir por vivir nomás, como canta el pájaro sin saber que canta y como juega el niño sin saber que juega;
En ningún país irán presos los muchachos que se nieguen a cumplir el servicio militar, sino los que quieran cumplirlo;
Los economistas no llamarán nivel de vida al nivel de consumo, ni llamarán calidad de vida a la cantidad de cosas;
Los cocineros no creerán que a las langostas les encanta que las hiervan vivas;
Los historiadores no creerán que a los países les encanta ser invadidos;
Los políticos no creerán que a los pobres les encanta comer promesas;
La solemnidad se dejará de creer que es una virtud, y nadie tomará en serio a nadie que no sea capaz de tomarse el pelo;
La muerte y el dinero perderán sus mágicos poderes, y ni por defunción ni por fortuna se convertirá el canalla en virtuoso caballero;
Nadie será considerado héroe ni tonto por hacer lo que cree justo en lugar de hacer lo que más le conviene;
El mundo ya no estará en guerra contra los pobres, sino contra la pobreza, y la industria militar no tendrá más remedio que declararse en quiebra;
La comida no será una mercancía, ni la comunicación un negocio, porque la comida y la comunicación son derechos humanos;
Nadie morirá de hambre, porque nadie morirá de indigestión;
Los niños de la calle no serán tratados como si fueran basura, porque no habrá niños de la calle;
Los niños ricos no serán tratados como si fueran dinero, porque no habrá niños ricos;
La educación no será el privilegio de quienes puedan pagarla;
La policía no será la maldición de quienes no puedan comprarla;
La justicia y la libertad, hermanas siamesas condenadas a vivir separadas, volverán a juntarse, bien pegaditas, espalda contra espalda;
Una mujer, negra, será presidenta de Brasil y otra mujer, negra, será presidenta de los Estados Unidos de América; una mujer india gobernará Guatemala y otra, Perú;
En Argentina, las locas de Plaza de Mayo serán un ejemplo de salud mental, porque ellas se negaron a olvidar en los tiempos de la amnesia obligatoria;
La Santa Madre Iglesia corregirá las erratas de las tablas de Moisés, y el sexto mandamiento ordenará festejar el cuerpo;
La Iglesia también dictará otro mandamiento, que se le había olvidado a Dios: «Amarás a la naturaleza, de la que formas parte»;
Serán reforestados los desiertos del mundo y los desiertos del alma;
Los desesperados serán esperados y los perdidos serán encontrados, porque ellos son los que se desesperaron de tanto esperar y los que se perdieron de tanto buscar;
Seremos compatriotas y contemporáneos de todos los que tengan voluntad de justicia y voluntad de belleza, hayan nacido donde hayan nacido y hayan vivido cuando hayan vivido, sin que importen ni un poquito las fronteras del mapa o del tiempo;
La perfección seguirá siendo el aburrido privilegio de los dioses; pero en este mundo chambón y jodido, cada noche será vivida como si fuera la última y cada día como si fuera el primero.
 
Publicación por: Alexis Noboa Arregui
 
 

miércoles, 23 de octubre de 2013

UNHA SOLUCIÓN PARA OS MONTES DA GALIZA??

          AS CAUSAS E AS SOLUCIÓNS REAIS PARA OS LUMES



   Un dos problemas mais destacados na Galiza ano tras ano son os continuos e devastadores lumes que ano tras ano devastan o noso país. As políticas utilizadas para o control ou prevención dos incendios levada a cabo pola Xunta de Galicia demóstranse mais que ineficaces.
   A pesar dos insuficientes medios de prevención de lumes, a mala coordinación, a falta de persoal etc, este é un problema que ten unhas implicacións e unhas causas que van mais ala que a simple explicación tipica de: ``na Galiza ai mais piromanos que en calquera lugar do mundo´´.
   As causas reais son o abandono do monte, o avance deste pola perdida de superficie de cultivos, e en especial pola nula planificación forestal e a perdida de uso do monte.
   E o último elemento un dos que nos diferencia de zonas como Asturias onde a pesar de ter grades superficies forestáis as superficies queimadas anualmente non chegan, nin de lexos, o nivel galego. Isto débese a que en Asturias os montes si teñen un valor para a poboación rural e non son meros depositos de madeira de eucalipto que so se visita unha vez cada 20 anos.
   Como mostra disto podemos coller os casos das xuntas de montes do morrazo que dende xa fai tempo levan realizando unha moi boa labor de repoboación con especies autóctonas. Despois duns anos de realizar está labor o Morrazo, habitual rexión asolagada polos lumes cada ano, non viu unha soa lapa este verán.
   Isto non sería posible sen a estructura dos montes comunais que durante tanto tempo estiveron menosprezadas pero que na actualidade considerase unha das armas máis importantes contra o lume.
   Na seguinte publicación do Sermos Galiza podemos ler un interesante artigo sobre o tema citado que demostra estes feitos.

jueves, 17 de octubre de 2013

Os debates despois de Corcoesto.

   Esta semana asistiuse á cancelación do proxecto de megaminería en Corcoesto, confirmado polo presidente da Xunta de Galicia,  Alberto Núñez Feijóo. Pero aínda quedan algunhas dúbidas que deben ser despexadas.

   Coa posibilidade de implantación de dita mina, xerouse un movemento popular para protestar que é digno de mención. Manifestacións, recollida de firmas, protestas diante do Parlamento galego nas que algúns máis e outros menos tomaron parte. A xente sentíase en perigo. Aqueles informes que mostraban como podía ser o futuro dunha parte de Galicia estremecíannos. O famoso vídeo miles de veces compartido nas redes sociais e por e-mails non facía máis que aumentar ese sentimento. Do mesmo xeito miles de firmas foron recollidas para reclamar a paralización do proxecto. Ó final paralizouse.

   Pero como foi paralizado? Polas protestas, manifestacións, firmas e opinións de expertos? Non, únicamente pola escasa viabilidade económica. Outra vez máis vemos como neste país as opinións dos cidadáns e dos habitantes das zonas afectadas non teñen repercusión nas decisións finais. Do mesmo xeito, o goberno galego afirmou unha e outra vez que o proxecto tiña un estudo de impacto ambiental favorable. Como e por quen foi feito dito estudio? Con qué método? Como pode ser que un proxecto con esas consecuencias teña un estudo de impacto ambiental -si, impacto ambiental!- favorable? Hai que replantexarse moitas cousas.

   Respecto ó tema da escasa repercusión nas decisións finais dos habitantes das zonas afectadas recordoume, por totalmente diferente resultado, a un megaproxecto de enxeñería desenvolvido na illa de Taiwan durante os anos noventa e comezos de século XXI. O túnel Hsueshan une a capital de Taiwan (Taipei) no oeste da illa coa parte leste, ruralizada e máis pobre atravesando unha cordilleira montañosa de alta inestabilidade xeolóxica debido ó contacto de dúas placas tectónicas e a uns materiais xeolóxicos moi diferentes. Dito túnel é un dos proxectos de enxeñería máis dificultosos nunca realizados ademáis de ser un dos maiores proxectos de reequilibrio territorial, para conseguir conectar de xeito máis rápido as zonas rurais e pobres coa zona urbana e rica do país.

   Ademáis das dificultades atopadas respecto á xeoloxía e ós problemas relacionados coa tectónica de placas e os desprendementos, tamén había outros problemas que afectaban directamente á población residente na montaña. Ditas montañas son o lugar de plantación do té taiwanés, un dos principais produtos de exportación do país, e dos máis competititvos. A poboación rural residente cultivara o té do mesmo xeito durante séculos, pero co túnel as plantacións de té podían perigrar. Os condutos de ventilación do túnel tiñan a saída do aire contaminado cara a montaña, nos lugares onde se atopaban ditas plantacións. 

   A poboación residente protestou airadamente contra o túnel e, sobre todo, contra o sistema de ventilación xa que a temperatura do solo podía aumentar hasta tres graos ademáis de inxectar aire totalmente contaminado nunha zona rural onde a contaminación atmosférica apenas existía. As reunións dos enxeñeiros cos produtores de té e os habitantes foron canto menos quentes, con grandes discusións. Ó final, os enxeñeiros taiwaneses, que foron os que desenvolveron o proxecto xunto co apoio de espertos internacionais, idearon uns filtros na ventilación e un sistema que permitiría ás plantacións de té da montaña que seguir desenvolvéndose do xeito e no lugar onde levaban séculos. Por tanto vése que é posible modificar os grandes proxectos por protesta popular.

   Por tanto, obsérvase como non é imposible ter en conta a opinión dos afectados, que non é culpa do sistema político, senón que o que toma as decisións ten que ter en conta todas as variables para poder escoller a axeitada.

   Enlaces para ver documental sobre a construcción do túnel de Hsueshan:

   Luis Pastur Neira

miércoles, 16 de octubre de 2013

Corcoesto, fin do pesadelo?




Esta semana, durante o debate do estado da autonomía o presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo anunciou o rexeitamento do proxecto mineiro en Cabana de Bergantiños por parte de Mineira de Corcoesto, empresa filial da canadense Edgewater Exploration. En efecto, despois dun longo periodo de contestación social arredor do proxecto, o Goberno galego non concede a autorización definitiva para a reapertura da mina. A Xunta fundamenta a súa negativa na insolvencia técnica pero, sobre todo, na insuficiencia financeira. Edgewater non logrou reunir o 25% de fondos propios sobre o investimento do proxecto que exixía a Administración autonómica (aproximadamente 27 millóns de euros).
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/galicia/2013/10/15/xunta-tumba-corcoesto-insolvencia-financiera-tecnica/0003_201310G15P5991.htm?idioma=galego
Polo tanto, non foi o risco medioambiental, o que botou atrás a Xunta, senón os incumplimentos económicos por parte da compañía aurífera. De feito, a mina xa tiña a Declaración de Impacto Ambiental positiva por parte da Consellería de Medio Ambiente e Industria a pesar de tratarse dunha explotación a ceo aberto na que se empregaría o método de megadetonacións para fracturar a rocha e a aplicación de cianuro para separar desta o metal. Con todo, Mineira de Corcoesto, anunciou a súa intención de continuar co proxecto e intentar salvar os atrancos económicos.
Se finalmente o proxecto non se leva a cabo, alguén pode considerar que xunto coa mina se está a abandonar tamén unha vía, aínda que un tanto envelenada, de desenvolvemento endóxeno desta zona do litoral coruñés, polo que resulta perentorio analizar as posibilidades reais de desenvolvemento dun territorio no cal o turismo non acaba de callar, as escasas explotacións agrarias se ven moi limitadas debido a un minifundismo endémico e a poboación está caracterizada polo avellentamento e a falta de formación.
Fernando Paz

lunes, 14 de octubre de 2013

Enoturismo. Visita guiada a unha adega no concello do Rosal.

Velaquí un exemplo de desenvolvemento endóxeno. A actividade vitivinícola do Baixo Miño situase como un sector produtivo importante na comarca dende fai uns anos. Presentase nesta noticia unha actividade alternativa ao turismo masificado, impulsando as potencialidades e recursos da zona e no que se vive e percibe a paisaxe dun xeito diferente.

           

Enlace da noticia: 
http://www.infominho.com/index.php/id/74/objeto/19135/claves/ESPECIAL---VISITA-%C3%81-ADEGA-QUINTA-DE-LA-ERRE-NAS-EIRAS---O-ROSAL

Recomendo a seguinte lectura sobre o enoturismo en Galicia, dende unha perspectiva teórica e crítica:  LOIS GONZÁLEZ, Rubén C.; PAÜL CARRIL, Valerià e SANTOS SOLLA, Xosé (2012). “Paisagens vitivinícolas e desenvolvimento do enoturismo na Galiza. Um olhar da perspectiva da geografia cultural”. en: CARDOSO, A. & TRILHO, S. (coords.): I Congresso Internacional Vinhas e Vinhos. Actas. Porto: Camara Municipal de Viana do Castelo/APHVIN/GEHVID. pp: 565-581.


Antón C.

sábado, 12 de octubre de 2013

App Parques Naturais e Nacionais de Galicia

Moi boas, deixovos estes enlaces para quen queira descargar unha interesante aplicación sobre os parques naturais e nacionais de Galicia. Con ela pódese obter información xeral sobre os propios parques, así como das rutas que ofrecen, a paisaxe da que forman parte ou o patrimonio que albergan, entre outras cousas.

           


(Podedes procurar máis información en calquera dos tres enlaces.)

Enlace de desgarca para android: http://droidmill.com/parques-naturales-de-galicia-1148610.html

Enlace de descarga para iphone o ipad: https://itunes.apple.com/us/app/parques-naturais-e-nacionais/id616630669?mt

Enlace de descarga para os dous sistemas operativos: http://galiapp.es/parques-naturais-e-nacionais-de-galicia/


Deixovos tamén o enlace da noticia onde atopei a aplicación: http://www.infominho.com/index.php/id/61/objeto/17969/claves/MEDIO%20AMBIENTE%20HABILITA%20UNHA%20APLICACI%C3%93N%20GRATU%C3%8DTA%20PARA%20M%C3%93BILES%20CON%20INFORMACI%C3%93N%20SOBRE%20AS%206%20RUTAS%20DE%20SENDERISMO%20DO%20PARQUE%20NATURAL%20DO%20MONTE%20ALOIA-NA%20ZONA%20DE%20TUI

Apertas, Antón C.